Onlangs is een oproep gedaan tot een culturele boycot van Israëlische kunstinstellingen en kunstenaars die zich niet uitspreken tegen het genocidale geweld in Gaza en de schending van het humanitair recht. Deze oproep heeft een breed debat op gang gebracht binnen de culturele sector. De oproep was voor ons aanleiding om allereerst in gesprek te gaan met alle medewerkers van Conny Janssen Danst in het besef dat verschillende stemmen naast elkaar staan. Deze gesprekken hebben geleid tot het statement dat hieronder te lezen is.
De wereld staat in brand. Grote conflicten, schendingen van mensenrechten en genocidaal geweld die hun oorsprong vinden in historische gebeurtenissen en context houden ons dagelijks bezig en lijken onoplosbaar. De genocide in Gaza, waarbij inmiddels tienduizenden slachtoffers zijn gevallen en de complete infrastructuur is vernietigd, baart ons grote zorgen. Het immense leed is niet te bevatten. De strijd tussen de Israëlische regering en Hamas eist zijn tol aan beide zijden. Nu ligt er een vredesakkoord. Het is een uiterst kwetsbaar begin.
Dit alles heeft ook een weerslag op de medewerkers van ons gezelschap. Angst, zorgen, boosheid en verdriet over dit onvoorstelbare onrecht zijn groot. Er leven vele stemmen en emoties naast elkaar.
Daarom zijn we met elkaar in gesprek gegaan. Om onze standpunten met elkaar te delen en daarbij ieders kwetsbaarheden en angsten te verkennen. Want die zijn er. Dat voelen we. Het zijn indringende, moeilijke, mooie en emotionele gesprekken waarbij we beseffen dat we geen werkelijk begrip kunnen hebben van de impact van dit immense conflict en het onmenselijke leed dat het teweeg brengt.
We zoeken naar wat ons bindt vanuit onze gemeenschappelijke waarden.
We doen een dringend beroep op de Nederlandse regering en de internationale gemeenschap om alles in het werk te stellen dat het genocidale geweld stopt en bij te dragen aan duurzame vrede in Palestina en Israël. Wij vragen regeringsleiders om alert te zijn én te handelen. Om erop toe te zien dat het fragiele vredesakkoord navolging krijgt. Dat er actief steun wordt verleend aan de wederopbouw van Gaza en dat het humanitair recht daarbij leidend is.
Met Conny Janssen Danst blijven wij werken aan verbinding. Zowel door binnen het gezelschap in gesprek te blijven, als naar de buitenwereld toe met de voorstellingen die we maken en die we delen met ons publiek. Voorstellingen die gaan over solidariteit, kwetsbaarheid en individuele kracht. We vertellen menselijke verhalen die ons innerlijk in beweging brengen en die de dialoog opzoeken.
Wij willen duidelijk uitdragen dat we afstand nemen van kunstenaars en kunstinstellingen die direct of indirect betrokken zijn bij geweld tegen de menselijkheid.
We scharen ons achter kunstenaars die opkomen voor mensenrechten en die met hun werk uit zijn op verbinding. Hun stem mag luid klinken, juist in en vanuit regio’s waar mensenrechten genadeloos worden geschonden.
Kunst kan niet alles oplossen, maar het kan ons wel helpen onze omgeving met meer empathie tegemoet te treden waarbij we de ander en het andere proberen te omarmen.
We zijn immers wie we zijn met en door elkaar, ondanks en dankzij onze verschillen.
Lieve groet,
Conny Janssen Danst