Choreograaf en community artist Jordy Dik verlegt met zijn werk de grenzen van dans en theater. In HUIS Conny Janssen Danst onderzoekt hij deze weken de door hem ontwikkelde Rainbow Technique en past deze toe met drie professionele dansers van het gezelschap.
We vroegen Jordy naar zijn ideeën achter deze techniek en willen alles weten over deze residentie, die Jordy heeft omgetoverd tot Rainbow Lab:
Na jaren van produceren wil ik hier niet werken vanuit resultaat, maar vanuit vrijheid. Ik wil spelen, verdwalen en vernieuwen, zonder de druk om meteen iets af te maken. Ik hoop dat ik bij de presentatie een enigszins chaotisch, zeer theatraal en vernieuwend iets laat zien. Met vrije en pure dansers erin. Jordy Dik
Met welk plan of met welke vraag zijn jullie begonnen aan deze residency in HUIS Conny Janssen Danst?
‘Allereerst, wil ik delen dat ik dankbaar ben dat ik bij Conny Janssen Danst mijzelf mag onderdompelen in puur onderzoek. In dit lab onderzoek ik twee elementen uit mijn choreografische praktijk: The Rainbow Technique en ‘Dear President’.
Ik ben nu een jaar bezig met een nieuwe improvisatie- en choreografietechniek: The Rainbow Technique. Aan het begin van elke dag onderzoek ik deze methode samen met de dansers van Conny Janssen Danst.
Het tweede deel van de dag draagt de titel ‘Dear President’. Hierin versmelten drie grote thema’s die centraal staan in mijn komende werken:
de absurde macht van politieke wereldleiders die soms clowneske trekken aannemen, de genderongelijkheid en onveiligheid die vrouwen ervaren in een wereld gemaakt door mannen, en het gevoel van eenzaamheid.
‘Voor dit Rainbow Lab heb ik mij bewust voorgenomen het tempo te vertragen. Na jaren van produceren wil ik hier niet werken vanuit resultaat, maar vanuit vrijheid. Ik wil spelen, verdwalen en vernieuwen, zonder de druk om meteen iets af te maken. Ik hoop dus dat ik bij de presentatie een enigszins chaotisch, zeer theatraal en vernieuwend iets laat zien. Met vrije en pure dansers erin. Dan is dit lab geslaagd voor mij.’
Met welke dansers werk je en hoe is het om met hen samen te werken?
‘Ik heb het heel erg naar mijn zin met drie dansers van Conny Janssen Danst. Twee van de dansers zijn nog vrij jong en stagiair: Nuria Gomez Sarrado en Caroline Lara de Vogel. De derde is de meest ervaren danseres van Conny Janssen Danst: Yanaika Holle. Samen vormen zij een interessant trio.
Al vanaf het eerste moment in de studio zijn de dansers open, enthousiast, eerlijk en geëngageerd. Dit is belangrijk binnen mijn manier van werken en ik ben elke keer weer dankbaar als het gebeurt. Dit maakt dat ik het proces als persoonlijk, veilig en menselijk ervaar.
Tot nu toe wordt er elke dag, wanneer ik aangeef dat het tijd is om te stoppen, geschrokken gezegd: “nu al?” Dat zegt veel over hoe het lab zich ontwikkelt. We werken in een flow, onderzoeken richtingen die voor de performers nieuw zijn, hen uitdagen en uitnodigen. Ik word voortdurend verrast en geraakt, en zie hoe de dansers mijn taal steeds meer beginnen te leven. Dan ben ik een gelukkig choreograaf.‘
Hoe is het om in de studio’s in HUIS Conny Janssen Danst te werken?
‘Een belangrijk element in één van mijn methodes genaamd ‘The 11-Point System’ heet Responsibility in Space. Dat houdt in dat je een filosofische verantwoordelijkheid hebt naar de ruimte, omdat deze jou de vrijheid verschaft om überhaupt in veiligheid te kunnen dansen. Dit besef en die dankbaarheid is niet moeilijk om in de studio’s van HUIS Conny Janssen Danst te ervaren. Voor een choreograaf is dit een droomplek voor het creëren van dans. Groot, open, licht, en daarmee genoeg ruimte om je hoofd creatief te laten zijn. Daarnaast vind ik de sfeer in het pand, met de mensen van het kantoor en in de gezamenlijke eetruimte heel warm en vriendelijk. Het voelt als een huis dat je met open armen ontvangt en waar je al snel stiekem hoopt terug te komen.
Op 27 februari presenteren jullie de resultaten van dit onderzoek. Wat verwacht of hoop je dan met de toeschouwer te kunnen delen?
‘De laatste tijd voel ik dat ik stappen zet richting een steeds meer uitgekristalliseerde choreografische taal. Een taal die dicht bij mijn kern komt. Puur danstheater waar ik zelf gelukkig van word. Ik hoop dat toeschouwers iets van deze transitie kunnen ervaren. Dat ze een glimp opvangen van waar mijn werk naartoe beweegt. Daarnaast hoop ik nieuwe theatrale vondsten te hebben gedaan, vanuit een bepaalde simpliciteit en theatrale helderheid. De kracht van rake eenvoud. Nu al ben ik trots op de ontwikkeling die ik bij de dansers zie. Dat raakt mij. Ik hoop dat zij in dit proces op een vrije en pure plek zijn gekomen, waarin ze hun eigen menselijkheid volledig kunnen omarmen en loslaten. En dat ze happy zijn. Dansers die zich gezien, vrij
en happy voelen, zijn bijna altijd adembenemend om naar te kijken.‘
Onderzoek voor de toekomst
Deze residentie en ‘Dear President’ dienen voor Jordy Dik als onderzoek voor verschillende toekomstige stukken.
In april 2026 begint hij in Korzo aan een nieuw onderzoek en werk getiteld Birthday Girl, samen met danseres Antien van Mierlo voor DIK Danstheater.
In september 2026 maakt hij met zijn gezelschap Compagnie Tiuri de dansfilm Tick Tock The Rainbow Clock. Een film over politieke wereldleiders die nog 11 minuten en 11 seconden hebben om de wereld van haar ondergang te redden. Dit project wordt begin 2027 vervolgd met de voorstelling Nothing Left on Blue, inclusief een landelijke tournee van 20 voorstellingen.
Daarnaast maakt hij binnenkort voor DOX een nieuwe voorstelling met de titel Men and the Wolves. Dit werk vormt een antwoord op de voorstelling Please Hold My Hand van Compagnie Tiuri, die momenteel op tournee is. Hierin richt hij zich op de positie, kracht en ongelijkheid van en voor vrouwen. In Men and the Wolves onderzoekt hij dezelfde ongelijkheid en het gevaar, maar ditmaal vanuit het perspectief van mannen — in de hoop dat er uiteindelijk werkelijk iets zal veranderen.
Wil je Jordy volgen in zijn ontwikkeling als makers en artiest?
Volg hem via Instagram, via dansgezelschap Tiuri en bekijk de website van Dik Danstheater.