Rotterdams Dagblad
Mooie intuïtieve dansfragmenten […] vooral in de solo, waarin de schoonheid van woorden, dans en klassieke muziek zo dichtbij komt dat elke mogelijke barrière tegen deze kunstuitingen weg valt.
De Volkskrant
Daar klinken stemmen – waaronder aandoenlijk ongeschoolde (kinder)accenten – die gedichten voorlezen van Martin Bril en Hagar Peeters. Heldere, toegankelijke poëzie over wij en de wereld, met ontzag voor leven en liefde. […] De dansers laten met hun subtiele aandacht voor motorisch detail het vluchtige contact geregeld vonken. Zelfs zo, dat de voorstelling inderdaad troostend werkt. Ook als je even vrij bent van verdriet.
CREDITSwereldpremiére13 december 2002, Rotterdam, Studiotheater Conny Janssen Danst
duur
Soy Yo Otra Vez 13 minuten / Concrete/Heartbeat 33 minuten / In The Face 28 minuten
choreografie
Soy Yo Otra Vez Iris Reyes / Concrete/Heartbeat Jens van Daele / In The Face Henrik Kaalund
dansers
Soy Yo Otra Vez: Iris Reyes
muziek
Soy Yo Otra: Vez Ryuchi Sakamoto / Gedicht: anoniem / Stem: Iris Reyes
Repetitor
Ronald Wintjens
Dramaturgie
Richard Taylor
Kostuumontwerp
Babette van den Berg, In The Face Henrik Kaalund
Lichtontwerp
Tom Verheijen (In The Face Henrik Kaalund)
Decorontwerp/toneelbeeld
In The Face Henrik Kaalund
De emoties die dans en muziek oproepen staan in schril contrast met de koelte en kaalheid van de hypermoderne centrale. In deze omgeving zoekt Conny Janssen met dansers en cellisten naar betovering en verwondering. Uitgangspunt bij de speciaal voor deze locatie gemaakte choreografie is het creëren en overbruggen van contrasten. Het hout van de instrumenten versus het beton van het gebouw. De afmetingen van het industriële bastion versus de intimiteit van de dansende mens en de strijkersmuziek.
In VUIL & GLASS speelt cello-octet Conjunto Ibérico live muziek van Philip Glass. De Amerikaanse componist gaf dirigent Elias Arizcuren toestemming om een aantal van zijn composities te arrangeren voor het cello octet. Conny Janssen Danst maakte in 1997 met Conjuncto Ibérico VIJZEL, onderscheiden met de Philip Morris Kunstprijs Dans. Deze tweede samenwerking is mogelijk gemaakt door een uitnodiging van het Noord Hollandse zomerfestival Karavaan, dat evenals Conny Janssen Danst in 2002 tien jaar bestaat.
Parool
Die geolied lopende delen zijn een plezier om naar te kijken.
Sp!ts
Een bijzonder fraaie voorstelling, vol schitterende beelden, die op het netvlies blijven staan.
NRC Handelsblad
Dankzij haar locatievoorstelling Vuil & Glass wordt de niet graag geziene en geroken centrale een poëtisch paradijs. […] Alkmaar heeft er een contemplatieve cultuurtempel bij.
CREDITSwereldpremiére18 juli 2002, Alkmaar, zomerfestival Karavaan
duur
75 minuten
choreografie
Conny Janssen
dansers
Froilán Medina Hernández
Tom Hodgson
Yuri Huyg
Henrik Kaalund
Inken Landskröner
Anna Réti
Marta Reig Torres
Rosan van Essen
Elisabeth Lambeck
Amina Husberg
muziek
Musici cello-octet Conjunto Ibérico: Jeroen den herder (solist), Robert Putowski, Artur Trajko, Hanneke van de Bund, Esther Iglesias, Atie Aarts, Esmé de Vries, Christiaan van Hemert
Philip Glass
Ryoji Ikeda
Frank Bretschneider
Randy Greif
Met dank aan:
ALP Lift
Courage
G.P. Groot Containerservice
Sidney van Geest
NV Huisvuilcentrale N-H
Internationaal Meubeltransport
Introdans
Jeugdtheater Hofplein
RO theater
Rotterdamse Schouwburg
Remco Smids
De Timmerij
Henk Tjoonk
Toneelgroep Amsterdam
Techniek
Dennis van Geest
Hans Boven
Loes Ponsioen
Fotografie
Carel van Hees
Raymond de Vries
Repetitor
Annegien Sneep
Dramaturgie
Carel Alphenaar
Kostuumontwerp
Babette van den Berg
Lichtontwerp
Reinier Tweebeeke i.s.m. Tom Verheijen
Decorontwerp/toneelbeeld
Thomas Rupert
Muzikale bewerking
Paleis van Boem
In een strakke, glimmende wereld rijzen de gestalten voor ons op. Conny Janssen brengt hen samen in duetten, die afgewisseld met vitale groepsdelen soms ook abrupt kunnen eindigen als de dansers terugkeren in hun eigen intieme wereld. We worden deelgenoot van hun verhalen en verhoudingen en zien hoe de verschillende temperamenten naar elkaar haken of elkaar wegduwen.
Haagsche Courant: “Telkens weer opnieuw weet Janssen te verrassen door haar inventiviteit, zowel op het esthetische als het emotionele vlak. […] De stukken van Janssen zijn als een sprookje, een zoete herinnering of een idylle. Altijd nemen ze je mee in een zoetgevooisde illusie. Om je achter te laten in verwondering.”
Rotterdams Dagblad: “De humor, herkenbaarheid van bewegen en de ongedwongen sfeer maken de voorstelling zeer toegankelijk. Met Number One combineert choreografe Conny Janssen de beste elementen van haar eerdere voorstellingen tot een prachtig nieuw geheel. […] Warm aanbevolen.”
NRC Handelsblad: “Om niet te zeggen perfect is het slotduet door Froilán Medina Hernández met Marta Reig Torres, met slepende en slijpende, en mal overdreven dwarse bewegingen; mierzoet en gepekeld tegelijkertijd.”
De Volkskrant: “Het zou een begrip kunnen worden: de warme wondere wereld van Conny Janssen. In Number One overtreft de Rotterdamse choreograaf haar eigen bewegingsstijl. Het vloeit, glijdt, scheert, trilt, aait, steunt, zoeft en zweeft dat het een lieve lust is. In dit universum is zelfs wrijving harmonieus, is zelfs de lucht zacht en zoet.”
Trouw: “Er is slechts één dramaturgische spelregel: de ramp biedt geen enkel logisch verloop of houvast. Number One is daardoor bovenal een streling voor het oog.”
CREDITSwereldpremiére2 maart 2002, Rotterdam Theater Zuidplein
duur
70 minuten
choreografie
Conny Janssen
dansers
Froilán Medina Hernández
Tom Hodgson
Yuri Huyg
Henrik Kaalund
Inken Landskröner
Marta Reig Torres
Anna Réti
Iris Reyes
Iris van der Sar
muziek
Márta Sebestyén
Zoviet * France
Steve Reich
Sigúr Ros
Arvo Part
Hildegard von Bingen
Clicks and Guts
Grafisch ontwerp
ZEE
Fotografie
Carel van Hees - dans
Hans Tak - affiche
Techniek
Dennis van Geest - geluid
Hans Boven - licht
Repetitor
Ronald Wintjens
Dramaturgie
Carel Alphenaar
Kostuumontwerp
Babette van den Berg
Lichtontwerp
Reinier Tweebeeke
Decorontwerp/toneelbeeld
Thomas Rupert
Muzikale bewerking
Paleis van Boem
De moderne professionals, de breakers en de academiestudenten smelten in deze choreografie samen tot een troep van tien. Janssen toont ze in hun collectieve en individuele kwetsbaarheid. We zien hoe de dansers aarzelend pogingen ondernemen elkaars verworvenheden over te nemen. Naarmate het stuk vordert, blijkt hoe de eenheid het grootst is als iedereen zichzelf blijft. De beelden, sferen en gevoelens die de dansers meebrengen vormen het uitgangspunt voor de choreografie. Conny Janssen reageert op de verschillende impulsen. Zij ziet MEET ME, A DANCER als een uitdagend samenspel, gericht op het verrijken van elkaars specifieke bewegingstaal.
NRC Handelsblad, interview met Rennie Harris (choreograaf/ artistiek leider Rennie Harris PureMovement): “Voor het eerst zag ik dat de rauwe dynamische taal van de hip en de flow van de breakdance en moderne dans samen konden komen. It had spirit man, I was blown away.”
NRC Handelsblad: “Deze keer ging Conny Janssen met de breakdancers van de Rotterdamse 010 BBoyz in zee en dat brengt veel ontregeling met zich mee. Ontregeling waar je zeer blij van wordt, want Janssen is theatraler, aardser en grappiger dan ooit.”
Trouw: “Zowel de gemeenschappelijke voorwaarde als het verschil van hun ritmische articulaties laat Conny Janssen intact. Sterker nog, zij schept ruimte […] Nog nooit zag ik zo’n compacte eenwording van twee bewegingsstijlen. Meet me, a Dancer geeft niet alleen de multiculturele samenleving een kans van slagen. Het experiment getuigt ook van Conny Janssens gerijpt choreograafschap.”
CREDITSwereldpremiére16 november 2001, Holland Dance Festival, Theater Zwembad De Regentes
duur
54 minuten
choreografie
Conny Janssen
dansers
Froilán Medina Hernández
Iris Reyes
Tom Hodgson
Anna Réti
Yuri Huyg
Amina Husberg
Anna-Luise Recke
Carlos Alberto Rocha
Lloyd Marengo
Mario Walden
muziek
Roni Size (Reprazent): Let’s get it on – Beatbox
Sigur Rós (Ágætis Byrjun): Staráflur
Plastik Man (Consumed): Consume
Henry Purcell - uitvoering door Het Muziek Lod (cd Hark!): If Love Suit Passion (arrangement Dick van der Harst)
Steve Reich (Remixed): Eight Lines (remix Howie B)
Assistent Lichtontwerp
Tom Verheijen
Repetitor
Annegien Sneep
Dramaturgie
Carel Alphenaar
Kostuumontwerp
Babette van den Berg
Lichtontwerp
Reinier Tweebeeke
Decorontwerp/toneelbeeld
Thomas Rupert
Muzikale bewerking
Paleis van Boem
Festivalkrant Lowlands: “Een menselijke voorstelling, potdorie, om te janken zo mooi.”
De Volkskrant: “Publiekslieveling is Álbum Familiar.”
NRC Handelsblad: “Het zijn zeven mensen van vlees en bloed die daar op het toneel staan. En ze weten heel fraai in de kwaliteit en timing van hun dansen het karakter van hun personage naar voren te brengen.”
GPD Dagbladen: “Van het toegankelijke Álbum Familiar wordt iedereen vrolijk.”
CREDITSwereldpremiére2 februari 2001 Rotterdam Theater Zuidplein
duur
35 minuten
choreografie
Conny Janssen
dansers
Yanaika Holle
Iris Reyes
Yvette Schipper
Jens van Daele
Stefan Ernst
Horne Horneman
Froilán Medina Hernández
muziek
Leonard Cohen: You know who I am
Guillaume de Machaut: Kyrie I, Kyrie II
Carlos Cardel: por una cabeza, Ramona, adios muchachos
John Dowland: Lachrymae Antiquae
Tobias Hume: An Almaine
Kostuumontwerp
Babette van den Berg
Lichtontwerp
Reinier Tweebeeke
Decorontwerp/toneelbeeld
Thomas Rupert
Muzikale bewerking
Paleis van Boem
CREDITSwereldpremiére11 oktober 2000, Theater Zuidplein, Rotterdam
later
eerder