VOORSTELLINGEN
REPERTOIRE

In een theaterbox met trampolinewanden zijn zes mannelijke dansers ingesloten. Ze zijn tot elkaar veroordeeld, ontsnappen is niet mogelijk. De contactmicrofoons in de ruimte maken elke beweging en elke zucht hoorbaar.
NRC Handelsblad
Janssen tovert weer met prachtige choreografische formaties en het licht van Remko van Wely is weldadig scherp en effectief. De dansers zijn ijzersterk, maar vechten hun kameraadschap niet op het scherp van de snede uit.
AD Rotterdam
Conny Janssen zet met Rebound een zeer evenwichtig stuk neer […] Genieten met de grote G.
De Volkskrant
Conny Janssen zet in Rebound de veerkracht van mannen centraal. En dat doet ze fenomenaal.
CREDITSwereldpremiére
15 oktober 2005, Isala Theater, Capelle a/d IJssel
duur
60 minuten
choreografie
Conny Janssen
dansers
Froilán Medina Hernández
Martijn Kappers
Kevin Polak
Konrad Szymanski
Dario Tortorelli
muziek
Unetsu
Keren Ann
Biosphere (with Deathprod)
Banabila
Chiel Meijering
Tool
John Zorn
Andreas Moxnes
Aphex Twin
Repetitor
Ronald Wintjens
Dramaturgie
Carel Alphenaar
Kostuumontwerp
Babette van den Berg
Lichtontwerp
Remko van Wely
Decorontwerp/toneelbeeld
Thomas Rupert (videoanimatie: Koen Keevel)
Vier personages, twee mannen en twee vrouwen, verlangen ernaar de sleur van alledag te doorbreken. We zien hun strijd om aandacht en de afleidingsmanoeuvres die ze daarbij inzetten.
CREDITSwereldpremiére
17 juni 2005, Theaterfestival de Parade, Rotterdam
duur
25 minuten
choreografie
Conny Janssen
dansers
Stefan Ernst
Amina Husberg
Inken Landskröner
Fabio Liberti
muziek
Lichtontwerp
Koen Keevel, Henk Tjoonk

In I’M HERE maken we kennis met tien personages die, hoe verschillend ook, allen op zoek zijn naar liefde, warmte en herkenning. Ze komen tevoorschijn uit de stad, een steeds veranderende, dynamische metropool. In deze omgeving buitelen ieders verhalen over elkaar heen. Er ontstaat een sociaal doolhof. De stuwende kracht is het zoeken naar menselijk contact.
GPD
Romantische dromers in agressieve metropool.
NRC Handelsblad
De dans staat in dit prachtige levendige decor voorop.
De Volkskrant
Het stadse leven in vloeibare danstaal.
CREDITSwereldpremiére
12 maart 2005, Rotterdamse Schouwburg
duur
80 minuten
choreografie
Conny Janssen
dansers
Douglas Bateman
Hilde Elbers
Orestes Hellewegen
Yanaika Holle
Amina Husberg
Inken Landskröner
Froilán Medina Hernández
Martijn Kappers
Mitchell-Lee van Rooij
Dario Tortorelli
muziek
Dan Jones
Kaija Saariaho
Annie Gosfield
Alberto Iglesias
Philip Glass
Pawel Szymanski
Oscar van Dillen
Joëlle Leandre
Tindersticks
Repetitor
Yuri Huyg
Dramaturgie
Carel Alphenaar
Kostuumontwerp
Babette van den Berg
Lichtontwerp
Pelle Herfst i.s.m. Reinier Tweebeeke
Decorontwerp/toneelbeeld
Thomas Rupert (fotografie & film: Carel van Hees)
Muzikale bewerking
Paleis van Boem, Yuri Huyg

Bij de bouw van een nieuw huis levert de schilder als laatste zijn aandeel. Onder de streling van zijn kwast verdwijnen materiaalverschillen, ontstaan kleurvlakken en krijgen ruimtes een andere vorm. Het werk van de lichtontwerper in het theater is hiermee vergelijkbaar. Pas in de laatste repetitieweek kan hij zijn ideen zichtbaar maken, want in het repetitielokaal zijn er slechts TL-buizen die de dansers ongenadig in de kijk zetten. De lichtontwerper zit bij de repetities en maakt zijn schetsen. Wat het oplevert wordt pas zichtbaar als de theaterlampen warm worden.
Rijn en Gouwe
… een lust voor de ogen en oren […]. Opvallend is het hechte en overzichtelijke karakter van het stuk. Nu eens lieflijk en ontroerend, dan weer flitsend, spookachtig, onheilspellend. […] Licht en dans smeedden met de muziek zozeer een drie-eenheid, dat het af en toe verbazingwekkend was.
Leidsch Dagblad
De door Conny Janssen gekozen combinatie is duidelijk geslaagd, ... De dans is soepel, vlot en toegankelijk. De dansers en danseressen bewegen krachtig, stoer en soms met pittige agressie. Er zit vaart in de voorstelling.
CREDITSwereldpremiére
5 februari 2004, Rotterdamse Schouwburg
duur
75 minuten
choreografie
Conny Janssen
dansers
Yanaika Holle
Amina Husberg
Yuri Huyg
Inken Landskröner
Froilán Medina Hernández
Iris Reyes
Masahiro Yanagimoto
muziek
Giuseppe Verdi
Andreas Moxnes
Kimmo Pohjonen
Peteris Vasks
Barbara Strozzi
György Kurtág
Wimme
Mogwai
Placebo
Repetitor
Annegien Sneep
Dramaturgie
Carel Alphenaar
Kostuumontwerp
Babette van den Berg
Lichtontwerp
Reinier Tweebeeke
Decorontwerp/toneelbeeld
Thomas Rupert
Muzikale bewerking
Paleis van Boem
Vuil & Glass (theater)
2003

De succesvolle locatievoorstelling bewerkt en opnieuw gemonteerd tot theatervoorstelling.
Uitgangspunt voor VUIL & GLASS is het creëren en overbruggen van contrasten en het spanningsveld dat dit oplevert. In een strak vormgegeven omgeving gaat Conny Janssen met dansers en cellisten op zoek naar betovering en verwondering.
In VUIL & GLASS speelt cello-octet Conjunto Ibérico live muziek van Philip Glass. De Amerikaanse componist gaf dirigent Elias Arizcuren toestemming om een aantal van zijn composities te arrangeren voor het cello octet. Conny Janssen Danst maakte in 1997 met Conjuncto Ibérico VIJZEL, onderscheiden met de Philip Morris Kunstprijs Dans.
Dagblad van het Noorden
Met kleine grapjes, zoals alleen Janssen dat kan, waarmee jaloezie en verlangen in een enkel gebaar werden uitgedrukt.
Dagblad van het Oosten
Conny Janssen Danst blinkt uit door homogeniteit […] Vuil & Glass is een meeslepende muziek-dansbelevenis.
Rotterdams Dagblad
Acht prachtige dansers nemen je mee in een aangenaam bewegingsspel vol intieme momenten […] Meeslepend is de verwondering die Conny Janssen weet te wekken met kleine ontmoetingen, dwalende blikken of kleine bewegingen die een eigen leven gaan leiden.
Verenigde Noord Hollandse Dagbladen
Dit zijn geen danspopjes die zich verschuilen achter aangeleerde maniertjes, maar mensen van vlees en bloed. Geen wonder dat deze acht ongekend populair zijn bij het publiek, dat beduidend minder grijs is dan bij andere dansvoorstellingen.
CREDITSwereldpremiére
13 februari 2003, Rotterdamse Schouwburg
duur
75 minuten
choreografie
Conny Janssen
dansers
Froilán Medina Hernández
Tom Hodgson
Yuri Huyg
Henrik Kaalund
Inken Landskröner
Anna Réti
Marta Reig Torres
Amina Husberg
muziek
Musici cello-octet Conjunto Ibérico: Jeroen den Herder (solist), Robert Putowski, Artur Trajko, Hanneke van de Bund, Esther Iglesias, Atie Aarts, Esmé de Vries, Inge Grevink, Pablo de Naverán/Jozien Jansen
Philip Glass
Ryoji Ikeda
Frank Bretschneider
Randy Greif
Grafisch ontwerp
ZEE- grafisch en architectonisch ontwerpen
Met dank aan:
VSB Fonds
ThuisKopie Fonds
Provincie Noord Holland
Ministerie van Cultuur (Madrid)
Ro theater
Vorm & Decor
Introdans
Int. Meubeltransport
Focus Showequipment
Rigte Hilbrandie
Janhein Rupert
Theater de Meervaart
Techniek
Remko van Wely
Susanne vd Zon
Evert Smit
Henk Tjoonk
Fotografie
Carel van Hees (dans)
Raymond de Vries (affiche)
Repetitor
Annegien Sneep, Iris Reyes
Dramaturgie
Carel Alphenaar
Kostuumontwerp
Babette van den Berg
Lichtontwerp
Reinier Tweebeeke i.s.m. Tom Verheijen
Decorontwerp/toneelbeeld
Thomas Rupert
Muzikale bewerking
Paleis van Boem

Dans werkt zonder woorden. Dans spreekt in beelden, door dansers gemaakt in een ruimte. De muziek is zijn vaste partner en het licht speelt ook een belangrijke rol. Dans kan een emotie uitdrukken of een verhaal. Soms is dans pure beweging, die niets betekent. Lijnenspel. Deining. Aan woorden om het te omschrijven geen gebrek. Aantrekken en afstoten zijn de meest gebruikte termen in dansgesprekken. Maar in de voorstelling moeten de woorden inpakken en wegwezen. Op de dansvloer worden geen woorden vuilgemaakt, maar voeten.
Staat dans op gespannen voet met het woord? Is dans enkel een keten van voetnoten? Niet volgens Conny Janssen. Gedichten laten, net als dans, versleutelde stukken werkelijkheid zien. Als je een gedicht leest, ben je bezig een code te ontrafelen. Soms vind je een betekenis. Soms verander je een beetje door een gedicht. Zou het mogelijk zijn dansbewegingen te laten veroorzaken door dichtregels? Zou een gedicht of een dichtregel een andere werking krijgen als hij wordt ingebed in bewegende lichamen? Zou het werk van jonge Nederlandse dichters gedijen in een dansvoorstelling?
twee voeten
een gedicht
letters kraken
knie gewricht
TROOST is de derde aflevering uit ‘De Ontmoeting’, een serie voorstellingen waarin een ontmoeting tussen verschillende dans- en/of kunstdisciplines centraal staat. Eerdere delen waren de succesvolle voorstellingen MEET ME, A DANCER (2001) en VERS, jonge choreografen in huis (2002).
Rotterdams Dagblad
Mooie intuïtieve dansfragmenten […] vooral in de solo, waarin de schoonheid van woorden, dans en klassieke muziek zo dichtbij komt dat elke mogelijke barrière tegen deze kunstuitingen weg valt.
De Volkskrant
Daar klinken stemmen – waaronder aandoenlijk ongeschoolde (kinder)accenten – die gedichten voorlezen van Martin Bril en Hagar Peeters. Heldere, toegankelijke poëzie over wij en de wereld, met ontzag voor leven en liefde. […] De dansers laten met hun subtiele aandacht voor motorisch detail het vluchtige contact geregeld vonken. Zelfs zo, dat de voorstelling inderdaad troostend werkt. Ook als je even vrij bent van verdriet.
CREDITSwereldpremiére
7 oktober 2003, ISALA Theater, Capelle a/d IJssel
duur
65 minuten
choreografie
Conny Janssen
dansers
Amina Husberg
Inken Landskröner
Froilán Medina Hernández
Jácome Morais Silva
Iris Reyes
Masahiro Yanagimoto
Itai Ben-Zvi
muziek
Autechre
Unetsu
Eric Vloeimans/Michel Banabila
Ryoji Ikeda
Tindersticks
Son of Man
Antonio Caldara
Prefuse 73
A Silver Mt. Zion
Met dank aan
Martin Bril
Hagar Peeters
Ro Theater
Flashlight
Int. Meubel Transportbedrijf
Hein van Leeuwen
Dennis van Geest
Sydney van Geest
Peter Sonneveld
Henk & Jopie Janssen
Michiel van Buuren
Spring van der Linden
Wessel de Weijer
Mw. H.C. Goudappel
Lloyd Marengo
Grafisch ontwerp
ZEE
Fotografie
Carel van Hees
Techniek
Barnaby Davids
Jeroen Hardijzer
Stem
Peter Sonneveld
Iris Reyes
Gedichten
Martin Bril
Hagar Peeters
Dramaturgie
Carel Alphenaar
Kostuumontwerp
Babette van den Berg
Lichtontwerp
Reinier Tweebeeke
Decorontwerp/toneelbeeld
Thomas Rupert
Muzikale bewerking
Paleis van Boem