Eerst was er de legendarische locatievoorstelling in de Alkmaarse huisvuilcentrale, vervolgens de bekroonde theaterversie en nu komt VUIL&GLASS opnieuw in een vitale bewerking in de theaters.
Met nieuwe dansers en een vernieuwde vormgeving – maar nog steeds met acht cellisten, een stapel matrassen en de hypnotiserende muziek van Philip Glass. Een herkansing voor het publiek én voor een van Conny Janssens meest bejubelde choreografieën.

Met medewerking van Cello Octet Amsterdam.

Startschot van een bijzondere samenwerking met danswerkplaats Dansateliers.
Jaarlijks wordt een drietal talentvolle dansmakers door Dansateliers voorgedragen om in dit project nieuw werk te ontwikkelen met de dansers van Conny Janssen Danst. In Brand New kunnen eigenzinnige makers ervaring opdoen met het werken in het kader van een gezelschap. Wat voor invloed heeft dit op zowel de dansers van Conny Janssen Danst als de choreografen uit de stal van Dansateliers? Wat is het terrein waar de choreografen en de dansers elkaar ontmoeten? Wat is het effect van de werkwijze en signatuur van deze choreografen op dansers die zo gewend zijn met Conny te werken? Het resultaat is een serie voorstellingen in eigen studio.

De aftrap van dit samenwerkingsproject, Brand New#1, bestaat uit drie stukken:

CALIBER
Choreograaf Mor Shani nodigde beeldend kunstenaar Adam Nillissen uit om met hem het begrip ‘rampen’ en de verbeelding ervan te onderzoeken. Samen proberen zij een aantal menselijke motivaties en sociale beweegredenen te schetsen die ons er toe brengen dat we rampen over onszelf afroepen.
Choreografie: Mor Shani / Duur: 25 minuten / Dansers: Winston Arnon, Maarten Hunink, Martijn Kappers, Lola Mino, Cristiana Ruggieri / Concept en toneelbeeld: Mor Shani and Adam Nillissen / Muziek: Nico Stallman / Met dank aan: Anne-Marije van den Bersselaar, Amy Gale

THE HIGH LONESOME
Square Dancing: een Amerikaanse volksdans gebaseerd op voortdurend veranderende patronen, wat een verfijnde ruimtelijke virtuositeit oplevert.
Sleep Gunner: twee Amsterdamse gitaristen die zich hebben toegewijd aan het herinterpreteren van de complexe samenzang van het vijftiger jaren Alabama heartbreak duo ‘The Louvin Brothers.’
The High Lonesome: een voorstelling die haar inspiratie, vorm, fysieke kwaliteit en plezier haalt uit de wereld van Square Dancing en Saturday night jamborees. De vier nummers uit het Louvin repertoire zijn gekozen op basis van de teksten over heimwee en herinneringen aan ‘thuis’. Of, The High Lonesome: een band die een set speelt over ruimte en plaats, aan- en afwezigheid, komen en gaan, verlangen en erbij horen.

Choreografie: Hillary Blake Firestone / Duur: 20 minuten / Dansers: Winston Arnon, Yanaika Holle, Lola Mino, Cristiana Ruggieri / Musici/Arrangement: Sleep Gunner (Jeroen Kimman & Mark Morse) / Muziek: een selectie uit het Louvin Brothers’ songbook / Met dank aan: Maurits van Geel

MALE VERSION
De muziek, de bewegingen en het complexe karakter van Elvis Presley inspireerden Liat Waybort tot een onderzoek naar het universum van de man. In samenwerking met twee mannelijke dansers heeft ze gekeken naar de fysieke expressie van mannelijke iconen in relatie tot de rock ‘n’ roll, heupen en mannelijkheid. De tragische elementen in het leven en de dood van ‘The King’ brachten Liat Waysbort ertoe ons uit te dagen kritisch te kijken naar de manier waarop ‘de man’ verbeeld wordt.
Choreografie: Liat Waysbort / Duur: +/- 18 minuten / Dansers: Maarten Hunink, Martijn Kappers / Muziek: Rage against the machine [Bombtrack], Dean Martin [Everybody Loves Somebody], Elvis Presley [Are you lonesome tonight] / Met dank aan: de dansers

Verkoopinfo:
Do 10 t/m za 12 dec 2009
Do 17 t/m za 19 dec 2009
Aanvang: 20.30 uur ( za 19 dec 17.00 & 21.00 uur)
Locatie: Studio Conny Janssen Danst, ’s Gravendijkwal 58-B, Rotterdam
Tickets: € 9,99
Reserveren: 010-4529912 of mail naam+aantal kaarten naar info@connyjanssendanst.nl

Negen jonge dansstudenten zetten onder leiding van Conny Janssen hun eerste stappen in de professionele danswereld. Ze zijn ongepolijst, onverschrokken en ontwapenend. Ieder heeft dezelfde droom: als danser uitstijgen boven de ruis van alledag. Maar ieder voelt ook dezelfde angsten en onzekerheden. Hoe kun je je onderscheiden in een overvolle wereld. Hoe definieer je jezelf. Welke middelen zet je daarbij in. RUIS is een dynamische, energieke en ontroerende voorstelling, waarin geen tijd is voor achteruitkijken. Het leven ligt voor je, spring de wereld in.

Voor RUIS werkt Conny Janssen in het kader van Your World - Rotterdam European Youth Capital 2009 eenmalig met studenten van Codarts Rotterdamse Dansacademie. Als beginnend derdejaars bevinden ze zich halverwege de brug naar de professionele danswereld. Hun dans is ruw en verraadt hun individuele achtergrond.

Het Parool
“Janssen zet de dansers neer als ongepolijste diamanten, zoekend naar de juiste weg tussen alledaagse verlokkingen (..) als echte jongeren uit de adhd-generatie. Net zoals de dansers lijken te zweven tussen school en carrière, schippert ook Janssen succesvol tussen pure dansvoorstelling en speeluur.”

Trouw
"Het duet tussen Besim Hoti en Chico Suriel, die zich als bekwaam human beatbox ontpopt, is een juweel, van een lekker bonkig soort. Conny Janssens intuïtieve gevoelsdans past hun streetwise urban dance als een handschoen. Of is het omgekeerd? Dit is dans van nu."

Volkskrant
"Het gaat er ruig aan toe, alsof ze continu armpje drukken in dans. Een weerbarstigheid die het meestal zachtere idioom van Conny Janssen een lekkere bite geeft. Niks geen gepolijste vertoning: Janssen stuurt de twintigers zonder maskerade het veld op."

Succesvolle locatievoorstelling SO HERE WE ARE uit 2007 omgetoverd tot theatervoorstelling! In 2007 vierde Conny Janssen Danst haar 15 jarig jubileum. Conny Janssen maakte in Rotterdam, haar thuisstad, de spannende locatievoorstelling SO HERE WE ARE. Ze wilde met SO HERE WE ARE haar stad in het kloppende hart ontmoeten. Ze liet haar oog vallen op het rijksmonument de Van Nelle Ontwerpfabriek. In het voormalig distributiecentrum van Van Nelle sloeg Conny Janssen tezamen met tien bijzondere dansers haar bivak op. Daarbij werd zij terzijde gestaan door een muziekensemble onder leiding van Carlo Balemans. De voorstelling was al voor de première volledig uitverkocht en ontving juichende recensies. Van maart tot en met mei 2009 kreeg het publiek opnieuw een kans getuige te zijn van deze adembenemende dansvoorstelling met livemuziek van Original Winds.

Volkskrant
Conny Janssen weet ook in schouwburg sfeer van fabriek op te roepen

8 weekly
Conny Janssen overtuigt met dit stuk waarin alle disciplines (videoprojectie, live muziek, licht, theater, kostuums en dans) hun plek hebben en niets te veel of overbodig is.

EEN FILM VAN SONIA HERMAN DOLZ OVER CONNY JANSSEN
Een must-see voor liefhebbers van het werk van Janssen en/of Dolz!

BLANCO is een indringend filmportret van Conny Janssen en haar werk gezien door de ogen van Sonia Herman Dolz. Door in het brein van Conny Janssen te kruipen analyseert de cineaste op microscopische wijze de bron van haar creatieve denkproces. BLANCO maakt het onzichtbare zichtbaar en legt de eerste vonk van inspiratie tussen danser en choreografe bloot.

Conny Janssen werd in 2008 door de provincie Zuid-Holland bekroond met de titel Gezichtsbepalend Kunstenaar wegens haar aantoonbare artistieke kwaliteit, nationale en internationale uitstraling en het in staat zijn om met specifieke groepen uit de samenleving te kunnen werken. Deze titel, die tweejaarlijks wordt toegekend uitgereikt aan een toonaangevende Zuid-Hollandse kunstenaar, maakte de totstandkoming van BLANCO mogelijk.

Gezichtsbepalend is een initiatief van de provincie Zuid-Holland, uitgevoerd door Kunstgebouw, Stichting Kunst en Cultuur Zuid-Holland. BLANCO wordt mogelijk gemaakt door financiële bijdragen van de provincie Zuid-Holland, Prins Bernhard Cultuur Fonds, Fonds 1818, VSB Fonds, Stichting Bevordering van Volkskracht en RTV Rijnmond.

Energieke dans op eigentijdse orgelmuziek. Choreografen Conny Janssen en Ronald Wintjens en componist Jeroen van Vliet zijn partners in art in Sparring Partners (part 1 en 2). Zes dansers, vier mannen en twee vrouwen, in uniforme, zwarte kleding staan voor een wal van gemalen rubbersnippers: macaber en aards tegelijk. Er klinkt orgelmuziek, die de choreografie bepaalt. Gaandeweg de voorstelling doorbreken de dansers de rubberen wal en verspreiden ze de snippers over de vloer. Ze doorbreken de beperking en bescherming die de wal geeft, waardoor het contact tussen dansers en publiek nog intiemer wordt. Dan eindigt PART 1. In het slotbeeld begint PART 2. Dezelfde dansers, hetzelfde toneelbeeld, maar een nieuwe choreograaf en een nieuwe danstaal.
In Sparring Partners draait alles om samenwerking en ontmoeting. PART 1, oorspronkelijk gemaakt als locatievoorstelling in het Amsterdamse Orgelpark, is een choreografie van Conny Janssen. Voor PART 2, speciaal gemaakt voor de theatertournee, neemt Ronald Wintjens (sinds 1995 danser en repetitor bij Conny Janssen Danst) het roer over. Voor het eerst toont het gezelschap hiermee in de theaters werk van een andere choreograaf dan Conny Janssen zelf.
Conny Janssen maakte SPARRING PARTNERS PART 1 op uitnodiging van het Orgelpark in Amsterdam. Op zoek naar een nieuwe klankkleur voor het kerkorgel – fijn en subtiel in plaats van bombastisch, dwingend en sacraal – vroeg ze Jeroen van Vliet een nieuwe compositie voor het kerkorgel te maken. Van Vliet en Janssen werkten eerder samen in HEAR ME (2006) en de jubileumvoorstelling PARELS (2007).

Trouw
Prachtig zijn de momenten waarop een danser zich terugtrekt búiten de ‘ring’: een niemandsland – een staat van niets zijn”“De muziek is een onzichtbare levenskracht, de oerbron waar de dansers zich steeds bewust van lijken te zijn. Het orgel rochelt op hun ademhaling, de sax knerst op hun weerbarstige fysiek. Mooi hierin is de individuele detaillering die Janssen aanbrengt: een arm die siddert, het reiken naar andermans hand.

Volkskrant
Op een even gespannen en onrustige, als dynamische en levenslustige muziek gaan de dansers er in volle vaart tegenaan. […] Soms gromt het orgel, ruist de sax en wordt een stuwende laag onder de oppervlakte voelbaar. De eenheid van de massa verandert in toevallige ontmoetingen, met nu en dan een dolende eenling. De dansers belichamen de voor Janssen zo typerende combinatie van kracht en zachtheid erg goed.